|
Finały Pucharu Świata 2003 - Australia, 10 października
- 22 listopada Mecze finałowe: finał: Anglia - Australia 20:17 (14:5, 14:14, 17:14) /sędzia: Andre Watson (RPA), widzów: 82.957/ Wspaniałe widowisko zakończone dogrywką zaprezentowały kibicom reprezentacje Anglii i Australii w wielkim finale. W stosunku do meczów półfinałowych w składach obu zespołów zaszły niewielkie zmiany. Kontuzjowanego australijskiego filara Bena Darwina zastąpił w wyjściowym składzie Al Baxter, a jego miejsce na ławce rezerwowych zajął Matt Dunning. Powrócił także do drużyny Matt Giteau, który zastąpił w rezerwie Nathana Greya. U Anglików jedyną zmianą był występ w wyjściowej piętnastce Mike'a Tindalla, którego miejsce na ławce zajął Mike Catt. Początek zdecydowanie dla gospodarzy, ale Anglicy opanowali sytuację i w konsekwencji zdobywając przewagę, wyraźnie wygrywają I połowę. W drugiej, choć gra wydawała się być kontrolowaną przez Brytyjczyków nieustępliwi Australijczycy doprowadzają do remisu. Dogrywka to prawdziwa wymiana ciosów. To jedna to druga ekipa bliska zdobycia punktów, ale o wszystkim decydują celne kopnięcia, a przecież Anglicy mają w składzie 24-letniego Jonny Wilkinsona... o 3 miejsce: Nowa Zelandia - Francja 40:13 (14:6) /sędzia: Chris White, widzów: 62.712/ Nowa Zelandia: 1. Hewett 2. Mealamu 3. Somerville 4. Jack 5. Williams 6.Thorne(c) 7. McCaw 8. Collins 9. Devine 10. Spencer 11. Rokocoko 12. Mauger 13. MacDonald 14. Howlett 15. Muliaina. Francja: 1. Marconnet 2. Bru(c) 3. Poux 4. Auradou 5. Privat 6. Chabal 7. Tabacco 8. Labit 9. Yachvili 10. Merceron 11.Bory 12. Traille 13. Marsh 14. Elhorga 15. Poitrenaud. W zespole Francji, w porównaniu do meczu półfinałowego, z wyjściowego składu pozostał tylko jeden zawodnik - center Tony Marsh, a jeśli wierzyć informacjom podanym przez organizatorów młyn tej drużyny ważył tylko 721 kg, co oznacza przeciętną wagę zawodnika 90 kg (!). Ta "nowa" drużyna wystawiona do walki o brąz przez trenera Bernarda Laporte nie była jednak w stanie nawiązać równorzędnej gry z All Blacks. 1/2 finału: Australia - Nowa Zelandia 22:10 (13:7) /sędzia: Chris White (Anglia), widzów: 82.444/ Wyjściowe składy: Nowa Zelandia /trener: John Mitchell/: 1. Dave Hewett 2. Keven Mealamu 3. Greg Somerville 4. Chris Jack 5. Ali Williams 6. Reuben Thorne (c) 7. Richie McCaw 8. Jerry Collins 9. Justin Marshall 10. Carlos Spencer 11. Joe Rokocoko 12. Aaron Mauger 13. Leon MacDonald 14. Doug Howlett 15. Mils Muliaina Australia /trener: Eddie Jones/: 1. Bill Young 2. Brendan Cannon 3. Ben Darwin 4. Justin Harrison 5. Nathan Sharpe 6. George Smith 7. Phil Waugh 8. David Lyons 9. George Gregan (c) 10. Stephen Larkham 11. Lote Tuqiri 12. Elton Flatley 13. Stirling Mortlock 14. Wendell Sailor 15. Mat Rogers W porównaniu do poprzednich spotkań na ławce w drużynie Nowej Zelandii usiadł Byron Kelleher w miejsce urodzonego w Australii łącznika młyna Steve'a Devine, zaś w drużynie australijskiej zabrakło kontuzjowanego Matt'a Giteau, w miejsce którego na ławce zasiadł Nathan Grey oraz Dana Vickermana, którego zastąpił wracający do zdrowia David Giffin. Anglia - Francja 24:7 (12:7) /sędzia: Paddy O'Brien (Nowa Zelandia), widzów: 82.346/ Francja: 1. Jean-Jacques Crenca 2. Raphael Ibanez 3. Sylvain Marconnet 4. Fabien Pelous 5. Jerome Thion 6. Serge Betsen 7. Olivier Magne 8. Imanol Harinordoquy 9. Fabien Galthie (c) 10. Frederic Michalak 11. Christophe Dominici 12. Yannick Jauzion 13. Tony Marsh 14. Aurelien Rougerie 15. Nicolas Brusque. Anglia: 1. Trevor Woodman 2. Steve Thompson 3. Phil Vickery 4. Martin Johnson (c) 5. Ben Kay 6. Richard Hill 7. Neil Back 8. Lawrence Dallaglio 9. Matt Dawson 10. Jonny Wilkinson 11. Ben Cohen 12. Mike Catt 13. Will Greenwood 14. Jason Robinson 15. Josh Lewsey W miejsce kontuzjowanego Olivera Brouzeta na ławce Francuzów pojawił się David Auradou oraz center Damien Traille, który zastąpił Briana Liebenberga. Nie było także Pepito Elhorga, który z powodu śmierci ojca opuścił już Australię i w miejsce którego na ławce usiadł Clement Poitreaud oraz Patricka Tabacco zastąpionego przez Christiana Labita. Do wyjściowej piętnastki Anglików wrócił Richard Hill /i tym samym na ławce usiadł Lewis Moody/ oraz obrońca Josh Lewsey, który spowodował przesunięcie na skrzydło Jasona Robinsona a do rezerwy Iaina Balshaw'a. Na ławce rezerwowych znalazł się także Jason Leonard, który pojawiając się na boisku poprawił światowy rekord oficjalnych występów w drużynie narodowej rozgrywając 112 spotkanie. 1/4 finału Nowa Zelandia - RPA 29:9 (13:6) /Melbourne, 40.734 widzów, sędziował: Tony Spreadbury/ Doskonały mecz Leona MacDonalda zdobywcy wszystkich punktów w I połowie meczu sprawił, że faworyci cały czas kontrolowali przebieg gry. Choć w ostatniej minucie pierwszej części meczu karny wykonany z bardzo trudnej pozycji przez Dericka Hougaarda pozwolił reprezentantom RPA na doprowadzenie do stanu 6:13, ale to było wszystko na co pozwolili tego dnia Nowozelandczycy. Ozdobą meczu było ostatnie przyłożenie Joe Rokocoko po świetnym podaniu Carlosa Spencera. Australia - Szkocja 33:16 (9:9) /Brisbane, 45.412 widzów, sędziował: Steve Walsh/ W meczu, który miał zdecydowanego faworyta szczególnie pierwsza połowa gry była niezwykle wyrównana. Dopiero po przerwie uwidoczniła się przewaga gospodarzy, którzy dzięki przyłożeniom Mortlocka, Gregana i Lyonsa oraz pewnej nodze Eltona Flatleya wyszli na zdecydowane prowadzenie pozwalając Szkotom na przyłożenie dopiero w końcówce spotkania (Russell). Francja - Irlandia 43:21 (27:0) /Melbourne, 33.134 widzów, sędziował: Jonathan Kaplan/ Chyba najbardziej oczekiwany mecz 1/4 finału był wspaniałym widowiskiem, ale jego przebieg i dominacja drużyny francuskiej zaskoczył nieco znawców. Już w 3 minucie gry przyłożenie Olivera Magne zaczęło serię Francuzów, potem jeszcze kolejne przyłożenia Christophe Dominici i Imanola Harinordoquya oraz 100% skuteczność Frederica Michalaka sprawiły, że do przerwy było 27:0. W drugiej połowie gra się wyrównała, błysnęła gwiazda Briana O'Driscolla, który zdobył dwa przyłożenia, ale nie mogło to zmienić ostatecznego wyniku. Anglia - Walia 28:17 (3:10) /Brisbane, 45.252 widzów, sędziował: Alain Rolland/ Trudno byłoby sobie wyobrazić zwycięstwo drużyny angielskiej bez Jonnego Wilkinsona bowiem to Walijczycy zdobyli trzy przyłożenia (Stephen Jones, Colin Charvis, Martyn Wililiams) przy tylko jednym faworyzowanych Anglików (Will Greenwood). Jednak udane podwyższenie, 6 karnych i udany drop gwiazdy drużyny angielskiej pozwoliły odnieść zwycięstwo Anglikom pomimo niespodziewanego prowadzenia Walijczyków do przerwy. Eliminacje Grupa A: Australia, Argentyna, Irlandia, Rumunia, Namibia Wyniki: Australia - Argentyna 24:8 (14:3); Irlandia - Rumunia 45:7 (26:0); Argentyna - Namibia 67:14; Australia - Rumunia 90:8 (38:8); Irlandia - Namibia 64:7 (33:7); Argentyna - Rumunia 50:3 ((24:0); Australia - Namibia 142:0; Irlandia - Argentyna 16:15 (10:9); Rumunia - Namibia 37:7; Australia - Irlandia 17:16 (11:6). Tabela: 1. Australia 4 18 273:32; 2. Irlandia 4 15 141:56; 3. Argentyna 4 11 140:57; 4. Rumunia 4 5 65:192; 5. Namibia 4 0 28:310 Grupa B: Francja, Szkocja, Fidżi, Japonia, USA Wyniki: Francja - Fidżi 61:18 (24:8); Szkocja - Japonia 32:11 (15:6); Fidżi - USA 19:18 (3:6); Francja - Japonia 51:29 (20:16); Szkocja - USA 39:15 (24:9); Fidżi - Japonia 41:13 (16:13); Francja - Szkocja 51:9; USA - Japonia 39:26; Francja - USA 41:14 (26:0); Szkocja - Fidżi 22:20 (6:14). Tabela: 1. Francja 4 20 204:70; 2. Szkocja 4 14 102:97; 3. Fidżi 4 10 98:114; 4. USA 4 6 86:125; 5. Japonia 4 0 79:163 Grupa C: RPA, Anglia, Samoa, Urugwaj, Gruzja Wyniki: RPA - Urugwaj 72:6 (36:6); Anglia - Gruzja 84:6; Samoa - Urugwaj 60:13 (29:5); Anglia - RPA 25:6 (6:6); Samoa - Gruzja 46:9 (24:9); RPA - Gruzja 46:19 (24:6); Anglia - Samoa 35:22 (13:16); Urugwaj - Gruzja 24:12 (10:3); RPA - Samoa 60:10 (31:3); Anglia - Urugwaj 111:13 (42:6). Tabela: 1. Anglia 4 19 255:47; 2. RPA 4 15 184:60; 3. Samoa 4 10 138:117; 4. Urugwaj 4 4 56:255; 5. Gruzja 4 0 46:200 Grupa D: Nowa Zelandia, Walia, Kanada, Włochy, Tonga Wyniki: Nowa Zelandia - Włochy 70:7 (25:0); Walia - Kanada 41:10 (20:3); Włochy - Tonga 36:12 (9:7); Nowa Zelandia - Kanada 68:3 (28:3); Walia - Tonga 27:20 (14:10); Włochy - Kanada 19:14 (9:6); Nowa Zelandia - Tonga 91:7 (35:0); Walia - Włochy 27:15; Kanada - Tonga 24:7 (9:7); Nowa Zelandia - Walia 53:37 (28:24). Tabela: 1. Nowa Zelandia 4 20 282:57; 2. Walia 4 14 132:98; 3. Włochy 4 8 77:123; 4. Kanada 4 5 54:135; 5. Tonga 4 1 46:178; /Punktacja: 4 punkty za zwycięstwo, 2 punkty za remis, 1 za zdobycie co najmniej czterech przyłożeń, 1 za przegraną nie więcej niż siedmioma punktami/ Najskuteczniejsi: Jonny Wilkinson (Anglia) - 113 (10 podwyższeń, 23 karne, 8 dropów) Frederic Michalak (Francja) - 103 (2 przyłożenia, 18 podwyższeń, 18 karnych, 1 drop) Elton Flatley (Australia) - 100 (1 przyłożenie, 16 podwyższeń, 21 karnych) Leon MacDonald (Nowa Zelandia) - 75 (4 przyłożenia, 20 podwyższeń, 5 karnych) Chris Paterson (Szkocja) - 71 (3 przyłożenia, 7 podwyższeń, 13 karnych, 1 drop) Mat Rogers (Australia) - 57 (5 przyłożeń, 16 podwyższeń) Mike Hercus (USA) - 51 (2 przyłożenia, 7 podwyższeń, 9 karnych) Rima Wakarua (Włochy) - 50 (4 podwyższenia, 14 karnych) Earl Va'a (Samoa) - 49 (1 przyłożenie, 10 podwyższeń, 8 karnych) Derick Hougaard (RPA) - 48 (2 przyłożenia, 10 podwyższeń, 5 karnych, 1 drop) Daniel Carter (Nowa Zelandia) - 48 (2 przyłożenia, 19 podwyższeń) Nicky Little (Fidżi) - 45 (6 podwyższeń, 11 karnych) Tori Kurihara (Japonia) - 40 (1 przyłożenie, 4 podwyższenia, 9 karnych) Stephen Jones (Walia) - 36 (1 przyłożenie, 5 podwyższeń, 7 karnych) Doug Howlett i Mils Muliaina (obaj Nowa Zelandia) - po 35 (po 7 przyłożeń) Gonzalo Quesada (Argentyna) - 33 (9 podwyższeń, 4 karne, 1 drop) Paul Grayson (Anglia) i Ronan O'Gara (Irlandia) - po 30 Najlepsi w liczbie przyłożeń: Doug Howlett i Mils Muliana (obaj Nowa Zelandia) - po 7 Joe Rokocoko (Nowa Zelandia) - 6 Chris Latham, Josh Lewsey, Mat Rogers, Will Greenwood, Lote Tuqiri - po 5 Pablo Bouza, Cristophe Dominici, Martin Gaitan, Matt Giteau, Leon MacDonald, Caleb Ralph, Carlos Spencer, Stirling Mortlock, Jason Robinson - po 4 Ciekawostki: * Wszystkie mecze finałów w Australii zgromadziły na trybunach 1.837.007 kibiców co daje przeciętną na jeden mecz - 38.271. * Po meczu finałowym trener gospodarzy Eddie Jones powiedział, "Jesteśmy zdruzgotani - oczywiście jesteśmy zdruzgotani. Wygrała jednak drużyna najlepsza, bo choć byliśmy bardzo skupieni to jednak niewystarczająco dobrzy. Jestem jednak dumny z chłopców, którzy bardzo, bardzo ciężko pracowali przez ostatnie dwa lata. Dając sobie szansę gry w finale byliśmy o krok od zwycięstwa." * "Jeśli zagramy jak w I połowie meczu z Walią, to Francuzi ukarają nas znacznie dotkliwiej niż tylko zdobyciem dwóch przyłożeń. Oni po prostu wygrają ten mecz" - to angielski łącznik młyna Matt Dawson przed meczem półfinałowym. * Angielski filar Phil Vickery o francuskim, jednym z najlżejszych młynów w turnieju "Ich młyn w moim odczuciu jest zdecydowanie najlepszy na świecie" * Dzięki trzem przyłożeniom w meczu z RPA Nowozelandczycy poprawili rekord w ilości przyłożeń podczas finałów. Dotychczas wykonali ich 45, a wcześniejsze najlepsze osiągnięcie z 1987 roku - to 43. Ono także należało do All Blacks. * Zawodnik drużyny Japonii Andrew Miller został pierwszym w Australii i czwartym w historii turniejów mistrzowskich graczem, który w jednym spotkaniu zdobył punkty przez przyłożenie, podwyższenie, karnego i drop gola. Stało się to w przegranym meczu jego drużyny przeciwko Fidżi. * Wiele mówi się w Australii o strojach Nike, w którym grają zespoły Anglii, RPA i Francji. Podobno większości kibiców nie przypadły one do gustu. * W meczu przeciwko Samoa, angielski filar Jason Leonard rozegrał 18 mecz w finałach Pucharu Świata poprawiając osiągniecie Nowozelandczyka Seana Fitzpatricka, który rozegrał ich 17. * Wchodząc z ławki rezerwowych w zwycięskim meczu z Rumunią, Argentyńczyk Rolando Martin rozegrał swój 85 mecz w reprezentacji co jest rekordem tego kraju. * Angielski Związek Rugby został ukarany karą 10.000 funtów za udział 16 zawodnika w meczu przeciwko Samoa. * Porażka Japonii w meczu z USA była 10 z rzędu przegraną tej drużyny w finałach RWC - co jest niechlubnym rekordem imprezy. * Wykonując pięć przyłożeń w meczu z Urugwajem Josh Lewsey ustanowił rekord reprezentacji Anglii w tym względzie. * Irlandzki skrzydłowy Denis Hickie zakończył już udział w turnieju z powodu kontuzji ścięgna Achillesa. Zastąpi go Tyrone Howe. * Kontuzji podczas meczu z Urugwajem doznał także Danny Grewcock. Jest wyjątkowym pechowcem bowiem w 3 pierwszych meczach Anglii w turnieju nie mógł wystąpić z powodu złamanego palca. W jego miejsce do Australii przybędzie Simon Shaw. * Zdobywając 37 punktów w przegranym meczu z Nową Zelandią Walijczycy zajmują drugie miejsce w historii meczów pomiędzy finalistami pod względem zdobyczy punktowej w przegranych spotkaniach. Więcej punktów w przegranym meczu zdobyli tylko Nowozelandczycy w przegranym meczu z RPA (46:40 - 2000r.). Mecze kontrolne finalistów 7 sierpnia 2003 Włochy - Gruzja 31:22, Irlandia - Szkocja 29:10, Anglia - Francja 45:15 30 sierpnia 2003 Francja - Anglia 17:16, Irlandia - Włochy 61:6, Urugwaj - USA 17:31, Argentyna - Kanada 62:22, Walia - Szkocja 23:6 27 sierpnia 2003 Urugwaj - Argentyna 0:57, Walia - Rumunia 54:8 (Wrexham) 24 sierpnia 2003 Chile - Fidżi 16:41 22/23 sierpnia 2003 Francja - Rumunia 56:8, Kanada - Urugwaj 21:11, Walia - Anglia 9:43, Szkocja - Włochy 47:15, Argentyna - USA 42:8 16/17 sierpnia 2003 Irlandia - Walia 35:12 (Dublin), Namibia - Kenia 32:10 (Nairobi), Argentyna - Fidżi 49:30 (Cordoba) 11/12 lipca 2003 Tonga - Fidżi 23:22; Namibia - Samoa 13:40. 4 lipca 2003 Fidżi - Tonga 34:31 21/22 czerwca 2003 Irlandia - Samoa 40:14; Argentyna - Francja 33:32; Nowa Zelandia - Walia 55:3; Anglia - Australia 25:13. 14/15 czerwca 2003 Nowa Zelandia - Anglia 13:15 /wszystkie punkty dla drużyny angielskiej zdobył Jonny Wilkinson/, Australia - Walia 30:10, Argentyna - Francja 10:6, Tonga - Irlandia 19:40, RPA - Szkocja 28:19.27 kwietnia 2003 Poznaliśmy ostatniego uczestnika Pucharu Świata w Australii. Zgodnie z oczekiwaniami rugbyści USA ponownie pokonali Hiszpanów, tym razem 58:13 (20:10) uzyskując awans do finałów. Największy wkład w zwycięstwo miał Mike Herkus - zdobywca 18 punktów (2 karne, 6 podwyższeń) 12 kwietnia 2003 W pierwszym meczu o ostatnie miejsce w finałach Pucharu Świata, Amerykanie wysoko pokonali Hiszpanów 62:13 praktycznie zapewniając sobie awans do turnieju w Australii. O tak wysokim zwycięstwie zdecydowało 20 początkowych minut drugiej połowy, w którym Amerykanie zdobyli aż 36 punktów. 21 marca 2003 Tonga w finałach. W rewanżowym meczu pokonali Koreę 119:0. 16 marca 2003 Hiszpanie będą przeciwnikami drużyny USA w walce o miejsce w finałach. W meczu Tunezją, pomimo początkowego prowadzenia Tunezyjczyków 13:3, wygrali ostatecznie 33:16. Zdaniem trenera Tunezyjczyków Mahomeda Sahraouiego o zwycięstwie Hiszpanów w dużej mierze zdecydowała strata podstawowych zawodników w jego zespole. W końcówce pierwszej połowy utracili łącznika ataku, a na początku drugiej połowy spotkania obrońcę. Zaskakująco dobrą grę Tunezyjczyków podkreślił także trener Hiszpanów Pierre Perez. W drugim meczu barażowym reprezentanci Tonga wysoko pokonali Koreę 75:0, nie pozostawiając jej specjalnych nadziei na odrobienie strat w meczu rewanżowym, który odbędzie się za tydzień. 23 stycznia 2003 Rosja wykluczona z eliminacji Pucharu Świata! Nowozelandczyk Tim Gresson prowadzący z ramienia IRB, na wniosek Hiszpańskiego Związku Rugby, śledztwo w sprawie występów w reprezentacji Rosji trzech graczy urodzonych w Południowej Afryce zdecydował, że dostarczone przez Rosyjski Związek Rugby dokumenty nie potwierdzają rosyjskiego pochodzenia żadnego z zawodników. Uznano, że Johan Hendricks, Reiner Volschenk i Werner Pieterse nie mieli prawa reprezentowania Rosji i postanowiono wykluczyć reprezentację naszych wschodnich sąsiadów z eliminacji Pucharu Świata 2003 oraz nałożyć na Związek karę finansową w wysokości 25.000 funtów brytyjskich za każdego z graczy. Rosyjska Federacja ma prawo odwołania się od tej decyzji w ciągu dwóch tygodni. Z tego tez względu nie odbędzie się planowany na 25 stycznia mecz eliminacyjny pomiędzy Rosją i Tunezją 14 lutego 2003 Komitet Odwoławczy IRB podtrzymał decyzję o wykluczeniu Rosji z rozgrywek Pucharu Świata zawieszając jednocześnie na okres trzech lat konieczność wpłaty nałożonej kary finansowej, ze względu na trudną sytuację finansową Rosyjskiej Federacji Rugby. W związku z tym o prawo gry w turnieju finałowym w Australii walczyć będą Hiszpanie z Tunezją /mecz w weekend 15/16 marca/, po czym zwycięzca zagra w dwumeczu z USA /mecze 12 i 27 kwietnia/. Mecze pomiędzy Tonga i Koreą odbędą się 15 i 22 marca. 8 grudnia 2002 Tonga - Papua Nowa Gwinea 84:12. Przeciwnikiem zwycięzców w barażu o prawo gry w finałach będzie reprezentacja Korei. 24 listopada 2002 W rewanżowym spotkaniu Rosja nie sprostała Hiszpanii przegrywając w Krasnodarze 23:38. Pomimo tej porażki to właśnie Rosja uzyskała awans do kolejnej fazy eliminacji (w pierwszym meczu pokonali Hiszpanów 36:3), w której spotka się z Tunezją (25.01.2003). Kontrolne mecze finalistów Pucharu Świata 23/24 listopada 2003 Anglia - RPA 53:3, Francja - Kanada 35:3, Włochy - Australia 3:34, Irlandia - Argentyna 16:7, Walia - Nowa Zelandia 17:43, Szkocja - Fidżi 36:22 16/17 listopada 2003 Irlandia - Fidżi 64:17, Francja - Nowa Zelandia 20:20, Walia - Kanada 32:21, Szkocja - RPA 21:6, Anglia - Australia 32:31, Włochy - Argentyna 6:36 9 listopada 2003 Anglia - Nowa Zelandia 31:28, Francja - RPA 30:10, Irlandia - Australia 18:9, Szkocja - Rumunia 37:10, Walia - Fidżi 58:14 IV runda eliminacji Pucharu Świata 2003 - Europa 21.09.2002 - Krasnojarsk, Rosja - Irlandia 3:35 22.09.2002 - Valladolid, Hiszpania - Włochy 3:50 28.09.2002 - Lansdowne Road, Irlandia - Gruzja 63:14 28.09.2002 - Parma, Włochy - Rumunia 25:17 05.10.2002 - Rumunia - Hiszpania 67:6 (najwyższe zwycięstwo Rumunów w historii potyczek pomiędzy tymi zespołami) 13.10.2002 - Tblissi, Gruzja - Rosja 17:13 /35.000 widzów/ Bezpośredni awans do turnieju finałowego w Australii uzyskały zespoły Irlandii, Włoch, Gruzja i Rumunia. W barażu zagrają Rosja i Hiszpania. Ciekawostki dotyczące eliminacji * japoński lewo-skrzydłowy Toru Kurihara zdobywając 60 punktów (6 przyłożeń+15podwyższeń) w meczu z Chińskim Taipei poprawił dotychczasowy rekord Ashleya Billingtona (Hong Kong) zdobywcy 50 punktów m meczu z Singapurem w 1994 r. * poprawiono także rekord w różnicy punktów w meczu eliminacyjnym. Japonia pokonała Taiwan 155:3 poprawiając dotychczasowy record z roku 1994 kiedy Hong Kong pokonał Singapur 163:13. * kanadyjski łącznik ataku Jared Barker miał serię 33 kolejnych udanych kopów z rzutów karnych i podwyższeń. W całych eliminacjach spośród 59 prób wykorzystał 54 co daje średnią 91,5%. * w meczu z Rosją w reprezentacji Gruzji zagrał tylko jeden gracz, który na codzień występuje w lokalnej drużynie Lokomotiv Tbilisi - Kakha Alania. Pozostali reprezentanci grają w profesjonalnej bądź niższych ligach we Francji. * Diego Ormaechea, coach reprezentacji Urugwaju po zakończeniu eliminacji stwierdził "To co osiągnęła nasza drużyna wydaje się niewiarygodne w światowym kontekście. Jesteśmy naprawdę drużyną amatorów. Ponieważ cała Ameryka Południowa pogrążona jest w olbrzymim kryzysie ekonomicznym, gracze zmuszeni byli do poświęcenia swego czasu i energii aby osiągnąć możliwość gry w finałach RWC". Juancho Menchaca, który w decydującym meczu z Chile zdobył 29 punktów i został uznany "graczem spotkania" także w dniu meczu do 10.30 był w pracy, by następnie dołączyć do kolegów z drużyny.
|
